27 Eylül 2014 Cumartesi

Babanızı ne zaman unutursunuz?

Bugün Babama mevlit okuttuk...


1985 yılında kaybetmiştik. 29 yıl olmuş, daha çocuk sayılırdım.
Biliyorum babasını hiç görmeyenler var, hiç tanıma fırsatı bulamayanlar, onlara göre şanslıyım.

Öyle çok büyük kahramanlıkları yoktu belki,
öyle çok özel anılarımız da...
Her baba gibiydi işte benim babamdı.

Ama bir şey söyleyeyim mi onu bir gün bile unutmadım.
Okudum, evlendim, çocuklarım evlenecek yaşa geldi.
Emekli olacak yaşa geldim, 
ama onu hiç unutmadım.
Her gün hatırlarım, ona dua ederim.

Birisi bana biraz sesini yükseltse,
 biri bana biraz haksızlık etse,
biraz canım sıkılsa,
yetim yüreğim hemen sızlar.
Kaç yıl geçerse geçsin insan babasını unutmuyor, yetimlik geçmiyor hiçbir zaman...
Ruhun şad olsun Babacığım...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder